เลขสวยดีๆ
วันนี้เรียนสีน้ำเเหละ
พึ่งไปซื้อมาม่าวานเอง ที่ศิลปากร
ก็ไปสอบสัมภาษณ์ที่นั่นมาน่ะ
ตื่นเต้นมากๆ เครียดด้วย
ได้รู้จักเพื่อนๆ ใหม่ๆ
เเต่เดี๋ยวก็คงลืม
ต้องหาโอกาสคุยกันบ่อยๆ
ตอนรอ ยิ่งรอยิ่งเครียด
พอเขาเรียกไปนั่งหน้าห้องสัมภาษณ์ ( เป็นห้องกระจก )
คนก่อนหน้าโดนเต้นหลีด
ก็เเบบ
อ่าว ซวยเเละ
พอถึงเราก็เข้าไปยิ้มเเย้มหัวเราะ
ที่ทำอย่างนั้นก็กลบเกลื่อนด้วย อีกเหตุผลนึงก็ไม่อยากให้คนที่รอข้างนอกเครียดด้วยอ่ะ
ฮิฮิ
กรรมการมีถามด้วยว่า
คิดยังไงกะสีเหลืองสีเเดง
เราก็
เออะ
ซวยสิ
ก็หันไปบอก
สวยดีค่ะ ^_^
เหอะๆๆ
เราเข้าไปก็ไม่ได้โม้อะไรมาก
ก็ตอบทุกๆ อย่างไปตรงๆ
พอออกมาก็
เข้าไปเอาของเเล้วรุ่นพี่ก็พาไปถ่ายรูปรับน้อง
พี่ต้องเป็นช่างถาพด้วยล่ะ
พอวางกระเป๋าเดินเข้าไปก็ชูสองนิ้วให้พี่ต้องก่อนเลย ^_^
เเล้วพอพวกพี่ๆ ให้หยิบอุปกรด้วย ก็
ตอนเดินมาเป็นมีดอิโต้เด่นมาเเต่ไกล ก็เล็งๆ ไว้อยู่เเล้ว
พอหันไปที่โต๊ะ ก็คว้าหมับมาเลย
มีรุ่นพี่คนนึงถามด้วยว่า
คอสเพลย์ป่าว ฮิฮิ
ก็อยากอยู่อ่ะนะ
เเล้วพอหยิบกระเป๋าเดินออกไป ( ต้องเดินไปอีกทาง )
พี่ว้าว ( พี่ปั๊ก )
ก็ถามว่าภาควิชาอะไร ตอนนั้นเเหละที่พึ่งจะเป็นพี่เเก
พี่เเกนั่งอยู่ตรงนั่นมาตลอดเลย
ตรงนั่นรู้สึกจะมี พี่เธียร ( มาด้วยกัน พี่เเกบอกห้ามทักกะพวกพี่ๆ เขา ) ตอนเจอพี่ต้องในสโมสรก่อนสัมภาษณ์ ก็เลยไม่ได้ทักอะไร เเค่โค้งเเล้วเดินผ่าน
หนุกดีๆ
มีตีกลองร้องกรี๊ดกร๊าดเราด้วย ฮิฮิ ^///^
เเค่ตอนเดินมายกสองนิ้วให้พี่ต้องก็โดนพี่ๆ ร้องวิ้ว~~~!! กันเเล้วอ่ะ
รู้สึกดีมากๆ
พอกลับมาบ้าน
ก็รู้สึกดีมากๆ อ่ะ
หัวใจมันเต้นตึกตักๆ รู้สึกว่ามีหัวใจขึ้นมาเเล้วล่ะ
ค่อยดูเป็นมนุษย์ขึ้นมาหน่อย
ตอนนนี้ก็เหมือนคนเอ็นท์ติดเเล้วล่ะ ^///^